Τα τελευταία χρόνια κόντρα στην Ελληνική παράδοση που θέλει τον Έλληνα σπίτι με όλο το σοι να ψήνει τα διάφορα τετράποδα και να τρώει του σκασμού μέχρι να βελάξει ο ίδιος κάναμε κάτι διαφορετικό. Ταξιδέψαμε στις ελληνικές θάλασσες και γνωρίσαμε πολλά νησιά που ενώ τα ξέραμε ήδη τα βλέπουμε τώρα με άλλη ματιά αφού φοράνε μια άλλη  ενδυμασία από αυτήν του καλοκαιριού, του ξεφαντώματος και της χαλάρωσης. Αυτήν της ορθοδοξίας και της κατάνυξης. Και παρόλο που στις μεγαλουπόλεις έχουν φθαρεί πολλά ήθη και έθιμα στα χωρία και στα νησιά παρατήρησα κάτι το διαφορετικό.

       Καταρχήν να πω ότι οι εκδρομές αυτές γίνονται κάθε χρόνο από την Σχολή Ιστιοπλοΐας του Ν.Ο.Θ. αθλητής του οποίου είμαι από το 1992 περίπου και κάθε χρόνο η dream team του Χριστόφορου Πριτσούλη που είναι ο υπεύθυνος της σχολής, δηλαδή οι Τάσος Αγγελίνης , Κώστας Ντιτσιόπουλος και εγώ ,αναζητάμε νέους προορισμούς είτε για το Πάσχα είτε για το καλοκαίρι πρώτα για τον κόσμο που μας ακολουθεί, μας στηρίζει και μας πιστεύει όλα αυτά τα χρόνια αλλά και για εμάς τους ίδιους. Έχουμε πάει σε πολλά μέρη και έχουμε δει αρκετά από τα έθιμα των νησιών και νομίζω ότι εντάξει, μου λείπει σίγουρα το πανηγύρι που στήνεται σπίτι από τον Κυρ Θανάση αλλά και το απίστευτα γεμάτο τραπέζι της κυρίας Ρούλας αλλά νομίζω ότι πρέπει να ζούμε και να βλέπουμε και άλλα πράγματα στην ζωή μας. Μόνο έτσι καλλιεργούμε διαφορετικό χαρακτήρα και ανοίγουμε το μυαλό μας σε νέους ορίζοντες.

Δεν μπορώ να ξεχάσω την Ανάσταση στην Σκόπελο όπου το βράδυ στην εκκλησία όλοι ήταν γνωστοί και συγγενείς μεταξύ τους και αγκαλιαζόταν και φιλιότανε σε ένα κλίμα αγάπης κατανόησης και συχώρεσης σε μια εκκλησία που ήτανε δεν ήτανε 10 επί 8 μέτρα αλλά πολύ όμορφη.

Άλλη περίπτωση αυτή της Κέρκυρας όπου την χρονιά που είχαμε πάει  έπεφτε το καθολικό με το ορθόδοξο Πάσχα μαζί και έτσι στην κεντρική πλατεία του χωριού με χιλιάδες πραγματικά κόσμου ορθόδοξοι και καθολικοί  να ψάλλουν το “Χριστός Ανέστη”  μαζί και να επικρατεί μια χαώδεις κατάσταση γενικά.

Στην Τζια όπου τα πιτσιρίκια του χωριού με την ορχήστρα του δήμου,  να παιανίζουν από το πρωί στους δρόμους τις παραλίας πένθιμα τραγούδια την Μ. Παρασκευή ενώ το βράδυ της Ανάστασης σε μια πολύ μικρή πλατεία ο κόσμος στριμωγμένος με τα κεριά και τις λαμπάδες να φωτίζουν την νύχτα, κρεμασμένοι στα μικρά γραφικά μπαλκονάκια και στις ταράτσες των μονοκατοικιών που κοσμούν την χώρα εδώ και πολλά χρόνια. *(Η χώρα δηλαδή το κυρίως χωριό ή πρωτεύουσα του νησιού συνηθιζότανε ποιο παλιά να χτίζεται ψηλά σε κάποιο βουνό ή λόφο του νησιού για να μην μπορούν οι πειρατές να τα κατακτούν και να τα λεηλατούν).

Στην Σκιάθο όπου ο επιτάφιος βγαίνει στις 4 τα ξημερώματα , ενώ στους Παξούς που  περνάει μπροστά από τα σκάφη μας και γεμίζει το μικρό λιμανάκι με κόσμο και είναι όλα τόσο ζεστά και οικογενειακά που είναι σαν να ζεις ένα όνειρο.

Φέτος ο προορισμός λέει νότιο Ιόνιο και συγκεκριμένα το φετινό πρόγραμμα ξεκινάει την Μεγάλη Πέμπτη το απόγευμα από την Λευκάδα όπου θα παραλάβουμε τα σκάφη και θα κάνουμε την πρώτη διανυκτέρευση. Στη συνέχεια την Μεγάλη Παρασκευή θα ταξιδέψουμε προς το Μεγανήσι ενώ το Μεγάλο Σάββατο προς το Φισκάρδο της Κεφαλονιάς για την Ανάσταση.
Την ημέρα του Πάσχα με την καθιερωμένη από χρόνια διοργάνωση του αγώνα "Πάσχα trophy" θα ταξιδέψουμε προς το Κιόνη της Ιθάκης. Την επόμενη μέρα Δευτέρα του Πάσχα θα επιστρέψουμε στη Λευκάδα.

Αν θέλεις και εσύ όποιος και να είσαι έχοντας ή όχι ιστιοπλοϊκές γνώσεις να ζήσεις μαζί μας την εμπειρία αυτή μαζί μου στο σκάφος ή με κάποιον άλλο από την ομάδα μας δεν έχεις παρά να δηλώσεις συμμετοχή τώρα στον Χριστόφορο Πριτσούλη στο τηλ. 6972779313 ή να μάθεις  περισσότερες πληροφορίες και λεπτομέρειες.

Όπως και να έχει να περάσετε τέλεια όπου και όπως επιλέξετε να περάσετε το Πάσχα και πάνω από όλα να χαλαρώσετε από όλα αυτά που μας κυνηγάνε καθημερινά.

Καλή Ανάσταση.