Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη το 1981. Το πάθος μου για τη μουσική μπήκε στη ζωή μου από πολύ νωρίς και άρχισα να την αναζητώ έντονα, προκειμένου να ξεπερνώ δυσκολίες και εμπόδια αλλά και να ζω τις χαρές μου μέσα από αυτή. Ήδη από την ηλικία των 12 ετών είχα έντονη την επιθυμία να μπω σε κάποια μπάντα και να ακολουθήσω το όνειρο μου προς τη ροκ επιτυχία. Μαζί με τον αδερφό μου Βασίλη, ο οποίος ήταν 2 χρόνια μεγαλύτερος, παίζαμε αυτοδίδακτοι ο πρώτος κιθάρα και ο δεύτερος τύμπανα. Για αρκετό καιρό δεν μπορούσαμε να βρούμε κάποιον να μας πλαισιώσει με το μπάσο, ώσπου μια μέρα στο σχολείο – και ενώ συμμετείχαμε και οι δύο στη χορωδία και στην μπάντα του σχολείου όχι μόνο για να παίζουμε μουσική αλλά και για να χάνουμε ώρες μαθήματος – γνωρίζουμε τον Νίκο Χαραλαμπίδη. Παρότι αυτός έπαιζε μπουζούκι, τον πείθουμε να δοκιμάσει να παίξει το μπάσο. Η μπάντα αρχίζει να δένει και αργότερα θα ανακαλύπταμε ότι οι μητέρες μας ήταν συμμαθήτριες και πολύ καλές φίλες στο σχολείο!

Ο ενθουσιασμός και οι προσδοκίες μεγάλες και ενώ είχαμε καταφέρει να φτάσουμε από το μηδέν σε ένα μέτριο επίπεδο, τα πράγματα άρχισαν να φθίνουν. Οι λόγοι πολλοί, αλλά ο κυριότερος ήταν η διαφωνία ως προς το στυλ που έπρεπε να κινηθεί η μπάντα, καθώς εγώ ήμουν επηρεασμένος από την grunge και την pop μουσική και ήθελα να παίζουμε και να γράφουμε (αν υπήρχε περίπτωση να γράψουμε κάποια στιγμή κάτι) ανάλογα τραγούδια, ενώ οι άλλοι δύο προτιμούσαν πιο κλασικό ροκ και κυρίως ελληνικά τραγούδια.

Η διαφωνία αυτή οδηγεί στη διάλυση της μπάντας και είναι η εποχή που αρχίζω να παίζω κιθάρα χωρίς δάσκαλο, μόνο και μόνο για να παίζω αυτά που αγαπούσα. Παράλληλα ξεκινώ μια νέα προσπάθεια για μπάντα το 1998 με τον παιδικό μου φίλο και συναθλητή στην ιστιοπλοΐα, Δάνο Βλάχο, στα τύμπανα. Μαζί παίζαμε μόνο Grunge για να μας φεύγει η τρέλα, ψάχνοντας παράλληλα κάποιον για τη θέση του μπάσου. Ένας άλλος φίλος αυτή την φορά από τις διακοπές, ο Νίκος Νικολαΐδης, αναλαμβάνει χρέη μπασίστα και ο ενθουσιασμός και τα όνειρα των «Spunk Equanimity» (έτσι λεγόταν η μπάντα μας, εμπνευσμένη από τον τίτλο ενός τραγουδιού των Nirvana) μεγαλώνει. Το 2001 μπαίνουμε στο studio «MIX» και ηχογραφούμε ζωντανά 4 τραγούδια σε μουσική και στίχους δικούς μου. Αν και το όλο project ήταν καλό, η πολύ φθηνή παραγωγή (λόγω έλλειψης χρημάτων) αλλά και η απειρία της μπάντας, καθώς ήταν η πρώτη φορά που ηχογραφούσαμε, δίνουν την αίσθηση μιας εντελώς πρόχειρης δουλειάς. Η μπάντα θα συνεχίσει για λίγο ακόμη έως και την αποχώρηση του ντράμερ της λόγω προσωπικών διαφωνιών μεταξύ μας. Παρόλο που οι εναπομείναντες κάναμε προσπάθειες και δοκιμές με άλλον ντράμερ, δεν καταφέραμε τελικά να συνεχίσουμε. Τα πράγματα λοιπόν χαλάρωσαν αρκετά και η όρεξη άρχισε να χάνεται.

Τον Δεκέμβριο του 2004, λίγο πριν πάω να υπηρετήσω την θητεία μου στο Ναυτικό, αποφασίζω να μπω στο στούντιο για δεύτερη φορά και να ξαναζήσω την εμπειρία της ηχογράφησης που με είχε συνεπάρει την πρώτη φορά με δύο νέα μου τραγούδια. Η βοήθεια του Φώτη Δεμερτζή (πρώην Μπλε, Ελληνιστάν) στην ηχοληψία και τα τύμπανα ήταν τεράστια και το αποτέλεσμα αρκετά καλό. Δυστυχώς το στυλ αυτό, αν και πουλάει στην Ελλάδα, δεν πουλάει τόσο εάν προέρχεται από Έλληνες. Φυσικά δεν έγινε κάποια σοβαρή προσπάθεια προώθησης των τραγουδιών αυτών, αφού είχαν γραφτεί μόνο για προσωπική χρήση και μόνο για την ικανοποίηση της δημιουργικότητας μου.

Το 2010 το όνειρο να μετατραπεί το σπίτι μου σε ένα home στούντιο γίνεται πραγματικότητα και αρχίζω να ηχογραφώ το δικό μου υλικό, χωρίς να έχω τις απαραίτητες γνώσεις προκειμένου να χειριστώ το κατάλληλο πρόγραμμα. Με κάποια βοήθεια όμως και λίγο διάβασμα, κατάφερα σήμερα να τελειώσω αυτό το κομμάτι που ακούει στο όνομα «My daughter» και στην ουσία μιλάει για την αδερφή μου, που αναγκάστηκε να μετακομίσει στην Αμερική με τα 4 ανήλικα παιδιά της. Στο τραγούδι η μητέρα αφηγείται στην κόρη της αφού έχουν περάσει κάποια χρόνια και έχει ενηλικιωθεί (τώρα είναι 4 χρονών), ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην ομορφότερη χώρα του κόσμου αλλά ειδικοί λόγοι τους ανάγκασαν να φύγουν. Παράλληλα η κόρη κάνει ερωτήσεις στη μητέρα της σχετικά με το γιατί και πως εξελίχθηκαν έτσι τα πράγματα…

Το τραγούδι φυσικά είναι υπό τη μορφή demo και δεν είναι σίγουρα επαγγελματική δουλειά, παρά μόνο μια γεύση από το ύφος και το στυλ της μουσικής μου.

Τα τελευταία 4 χρόνια είμαι μέλος μιας ροκ μπάντας που ακούει στο όνομα «2 night band» και μαζί έχουμε κάνει διάφορα live. Η μπάντα ενδέχεται να εμφανιστεί τους επόμενους μήνες σε μουσική σκηνή της πόλης.

Στην αδερφή μου…

My Daughter @

(Πατήστε πάνω στο link για να ακούσετε το τραγούδι)