Τελικά είναι αλήθεια το γνωμικό.. όντας ιστιοπλόος και άνθρωπος που βρίσκετε στην θάλασσα τις περισσότερες μέρες του χρόνου  τα παράτησε όλα και πήρε  τα βουνά για ένα διήμερο στο βουνό…

Η ιδέα δόθηκε από τον φίλο μου τον Χρήστο μόνιμο κάτοικο Σερρών ο οποίος με παρότρυνε εδώ και καιρό αλλά οι συγκυρίες και επαγγελματικές υποχρεώσεις δεν με αφήναν να το επιχειρήσω και έτσι τελικά ένα πολύ ζεστό διήμερο του Ιούλη το κατόρθωσα…

Τριάντα μόλις χιλιόμετρα από την όμορφη πόλη των Σερρών υψώνετε το όρος του Λαïλιά. Ένα καταπράσινο δάσος με μια μαγευτική διαδρομή που σου ανοίγει τα πνευμόνια σε κάθε προσπάθεια αναπνοής σου ενώ τα δέντρα σου χαϊδεύουν τα μαλλιά σε κάθε πέρασμα σου.

Σε υψόμετρο 1515μ. βρίσκετε το καταφύγιο που χτίστηκε  το 1962 από το τον ΕΟΣ (ελληνικός ορειβατικός σύλλογος) και φέρει το όνομα του Χρήστου Καραμπουρούνα πρώην πρόεδρο του ΕΟΣ και ευεργέτη του.

Ο Μιχάλης Βαβαλέκας και ο Φίλιππος Σεδαρίδης είναι δυο φίλοι που ανέλαβαν την διαχείριση του από το 2009 και έπειτα.Mε την πρώτη γνωριμία μαζί τους καταλαβαίνεις ότι είναι δύο άνθρωποι πρόθυμοι να σε κάνουν να νιώσεις άνετα και όμορφα προσφέροντας απλόχερα την βοήθεια τους.

Το καταφύγιο μπορεί να φιλοξενήσει 42 άτομα σε δωμάτια δίκλινα ,τρίκλινα και κοιτώνες των 6 κρεβατιών και παραπάνω που το κρίνει κατάλληλο για αθλητικές ομάδες και για την προετοιμασία τους.

Υπάρχουν αμέτρητα μονοπάτια για περπάτημα, διαδρομές για ποδήλατο σε χώμα και άσφαλτο με σήματα για πάνω από 10 χιλιόμετρα ενώ τον χειμώνα γίνονται αγώνες αλλά και προπονήσεις για το δίαθλο καθώς υπάρχει η υποδομή. Υπάρχουν επίσης αναρριχητικά πεδία 300 μέτρων και 11 πιστοποιημένες διαδρομές ενώ τον χειμώνα υπάρχει και εξοπλισμός σκι για την πίστα που είναι λίγο πιο πάνω.

     Χιλιάδες Άγγλοι τουρίστες από όλο τον κόσμο οι λεγόμενοι bird watchers έρχονται κάθε καλοκαίρι για να παρατηρήσουν τα σπάνια ήδη πουλιών που υπάρχουν εδώ που μαζί με αυτά της λίμνης Κερκίνης  συνθέτουν ένα πολύ σπάνιο τοπίο που όμοιο του υπάρχει σε λίγα μόνο μέρη στον κόσμο.

Στην απογευματινή βόλτα των 7 χιλιομέτρων μέσα στο δάσος με την παρέα μας είδαμε δύο ακόμη θέματα άξια αναφοράς.

      Το πρώτο ο λεγόμενος “Σφαγνώνας” που εκ πρώτης ηχεί στα αυτιά σου  σαν μέρος όπου σφάζουνε τίποτα ζώα (και εμένα έτσι μου φάνηκε) και που τελικά είναι ένα απίστευτο μουσείο της φύσης το οποίο περιέχει μέσα του αμέτρητες πληροφορίες γενετικής φύσεως και προστατεύετε από το Υπουργείο Γεωργίας δίνοντας πληροφορίες σχετικά με το τι έχει γίνει στο συγκεκριμένο μέρος  χιλιάδες χρόνια πριν. Παρόμοια μέρη υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα μόνον 3-4 και όπως είναι φυσικό φυλάσσονται πολύ καλά για να μπορούν οι ειδικοί και οι επιστήμονες να αντλούν σημαντικότατες πληροφορίες για το από πού ερχόμαστε και που πάμε…

      Το δεύτερο ήταν η περίφημη περιοχή με τα πολλά ονόματα. Μέσα στο καταπράσινο δάσος υπάρχει ένας τεράστιος καταυλισμός από τροχόσπιτα και σκηνές στημένες τον οποίο τον αποκαλούν “Καταυλισμό των Βλάχων” και αυτό γιατί η ιστορία λέει ότι μετά την εποχή της τουρκοκρατίας (κατοικούσαν πολλοί  τούρκοι και υπήρχαν μάλιστα και τρία τζαμιά χτισμένα) ήρθαν και εγκαταστάθηκαν οι Βλάχοι εκεί με την ανταλλαγή των πληθυσμών ώστε να δώσουν ζωή στον τόπο. Υπάρχουν άλλωστε και ερείπια από σπίτια που το αποδεικνύουν αυτό. Οι άλλες δύο ονομασίες είναι η “Πλατεία των ξυλοκόπων” αλλά και το “Μεγάλο λιβάδι” που είναι και το πιο σωστό.

Εκεί λοιπόν πολλοί κάτοικοι των Σερρών αλλά και από γύρω περιοχές και Θεσσαλονίκη πηγαίνουν και περνούν το καλοκαίρι τους μέσα στην φύση. Η ατμόσφαιρα μυρίζει πεύκο και ενέργεια καθώς και κάρβουνο και φωτιά από τις χιλιάδες αυτοσχέδιες φουφούδες που στήνονται για τις ανάγκες της καλοπέρασης!! Είναι κάτι ασύλληπτο και ωραίο καθώς απλώνετε σε μια τεράστια έκταση ενώ εκ πρώτης όψεως δεν μπορείς να διακρίνεις πόσο κόσμο φιλοξενεί το τεράστιο αυτό δάσος βαθιά μέσα του…

 Πολύ κοντά στο καταφύγιο είναι και η ψηλότερη κορυφή του Λαϊλιά. Έτσι το απόγευμα ξεκινήσαμε να ανέβουμε επάνω της για να απολάυσουμε  το θέαμα του ηλιοβασιλέματος. Χρειαστήκαμε περίπου μια ώρα και κουραστήκαμε αρκετά αλλά το αποτέλεσμα συγκλονιστικό. Απίστευτη θέα και ηρεμία που σου δίνουν πολλά χρόνια ζωής..κλείνεις τα μάτια και ακούς μόνο το αεράκι, το νιώθεις  να σου χαϊδεύει τα αυτιά και απλά ονειρεύεσαι ότι πετάς. Μακάρι να μπορούσαμε να το κάνουμε πιο συχνά αυτό.

Περισσότερες πληροφορίες :

Site: www.katafigiolailias.gr

Εmail: info@katafigio