H πρώτη μου επαφή με την μουσική έγινε σε πολύ μικρή ηλικία, ήμουν γύρω στα 13 όμως είχα ήδη αρχίσει να ψάχνω το είδος που θα με αντιπροσώπευε – όπως νομίζω κάθε πιτσιρικάς. Ήθελα κάτι το διαφορετικό. Ήθελα κάτι να με τσιτώνει, να μου φτιάχνει την διάθεση, να με κάνει να θέλω να χτυπηθώ πάνω κάτω, κάτι να στέλνει την αδρεναλίνη μου στα ύψη. Κάπου εκεί το grunge μπήκε στη ζωή μου και την άλλαξε ολοκληρωτικά…

Όλα ξεκίνησαν όταν η συμμαθήτρια μου η Χρύσα -ο πατέρας της ήταν ένας από τους καλύτερους ντράμερ της πόλης εκείνη την εποχή- μου έδωσε μια κασέτα (δεν υπήρχαν τα CD ακόμη) με μια μπάντα που άκουγε στο όνομα Nirvana και ήταν από το Seattle της Αμερικής. Μου έγνεψε λέγοντας «θα πάθεις σοκ μόλις την ακούσεις». Στο δρόμο για το σπίτι συλλογιζόμουν που στο καλό να πέφτει αυτό το Seattle στην Αμερική… Έφτασα σπίτι με μια αγωνία να βάλω την κασέτα να παίξει, κάθισα με το μπουφάν στον καναπέ, φόρεσα τα ακουστικά για να μην ενοχλώ την οικογένεια -που είναι και μεγάλη- και πάτησα το play. Τα πρώτα αναγνωριστικά ακούσματα ηχούσαν πολύ βίαια και ξένα στα αυτιά μου. Μετά από λίγο το σταμάτησα σκεπτόμενος «τι αηδία είναι αυτή». Μετά το φαγητό και αφού είχα χαλαρώσει λίγο, το ξανάβαλα να παίξει. Ο ήχος άρχισε να ηχεί πιο γλυκά στα αυτιά μου και σχεδόν αμέσως άρχισε να μου αρέσει η ωμότητα της μουσικής αλλά και οι κραυγές που έβγαιναν από τις φωνητικές χορδές του ανθρώπου θαύμα Kurt Cobain. Την επόμενη μέρα ζήτησα περισσότερο υλικό από τη φίλη μου. Μέσα σε μόνο λίγες εβδομάδες είχα ακούσει όλη τους τη δισκογραφία και είχα πλέον ταυτιστεί με το καινούργιο αυτό είδος, που άκουγε στο όνομα grunge ή αλλιώς ήχος του Seattle…

Είχαν μια άγρια ομορφιά οι Nirvana, σε έκαναν να θέλεις να παλέψεις, να αγωνιστείς, να κάνεις πράγματα, να χτυπήσεις την γροθιά σου απέναντι στο κατεστημένο. Δεν υπήρχε κάποιος συγκεκριμένος τρόπος για να χορέψεις την μουσική αυτή. Απλά έκανες ότι ήθελες. Χοροπηδούσες, χτυπιόσουν στο πάτωμα, κουνούσες το κεφάλι σου πέρα δώθε. Ούτε βήματα ούτε μέτρημα. Ένας λόγος που αγαπήθηκε από πολύ κόσμο ίσως ήταν και αυτός! Ο άλλος λόγος ήταν ότι μέχρι τότε μεσουρανούσε το glam metal, η arena rock, και η χορευτική pop μουσική και ο κόσμος χρειαζότανε απελπισμένα μια αλλαγή.

Οι Nirvana ιδρύθηκαν ουσιαστικά από τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Kurt Cobain και το μπασίστα Krist Novoselic στο Aberdeen της Washington  το 1987. Αφού ταλαιπωρήθηκαν με πολλούς ντράμερ τελικά καταλήξανε στον Dave Grohl, έναν μικροσκοπικό τυπάκο ο οποίος πραγματικά πυροβολούσε πίσω από τα ντραμς! Εν τω μεταξύ ηχογράφησαν και κυκλοφόρησαν με διαφορετικό ντράμερ τον πρώτο τους δίσκο “Bleach” τον Ιούνιο του 1989. Ο δίσκος  κόστισε  μόλις 606,17 δολάρια, δεν πούλησε αρκετά και η μπάντα αποφάσισε να αλλάξει εταιρία παραγωγής.  Στις 24 Σεπτεμβρίου 1994, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το δίσκο που έμελλε να γίνει ο πιο επιτυχημένος τους και εκείνος που θα τους έκανε παγκοσμίως διάσημους, το «Nevermind». Η εταιρία τους υπολόγιζε να κυκλοφορήσει γύρω στα 250.000 αντίτυπα, όμως το γνωστότερο ίσως τραγούδι τους «Smells Like Teen Spirit» άρχισε να γίνεται όλο και πιο δημοφιλές, ενώ όλο και περισσότερα ραδιόφωνα άρχισαν να αναμεταδίδουν τα τραγούδια του δίσκου, κάνοντας τους γνωστούς σε όλη την Αμερική και όχι μόνο. Τελικά το άλμπουμ κατάφερε να πουλήσει πάνω από 30 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και εκτόπισε από την πρώτη θέση του Billboard 200 τον Michael Jackson με το «Dangerous», πράγμα που αποτελούσε μεγάλη υπόθεση τότε και προκάλεσε δέος σε πολύ κόσμο! Το 1992 κυκλοφόρησαν το «Incesticide», ένα άλμπουμ που στην ουσία ήταν μια συλλογή από διαφορετικές εκτελέσεις και ακυκλοφόρητα τραγούδια της μπάντας. Το «Incesticide» κατάφερε να πουλήσει μέσα σε δύο μήνες 500.000 αντίτυπα και να φτάσει στην θέση 51 του Billboard 200, ενώ μέχρι το 2007 είχε πουλήσει παγκοσμίως 1,3 εκατομμύρια αντίτυπα μόνον στην Αμερική! Το 1993 κυκλοφόρησαν το πολυαναμενόμενο «InUtero» το οποίο έφτασε και αυτό στο νούμερο 1 του Billboard 200.Το άλμπουμ δέχτηκε κριτικές γιατί οι Nirvana επέλεξαν τον Steve Albini για παραγωγό, ο οποίος αντιπροσώπευε διαφορετικά στυλ όπως το noise rock, post-hardcore, punk rock και alternive rock. Η ηχογράφηση έγινε πολύ βιαστικά και χωρίς πολύ επεξεργασία στον ήχο και το αποτέλεσμα χαρακτηρίστηκε ως κάτι πολύ διαφορετικό από το «Nevermind». Η μπάντα ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν ο ήχος του «Nevermind» που τους αντιπροσώπευε και αυτός ήταν ο λόγος που προσέλαβαν τον Albini. Όταν τελείωσε ο δίσκος, διέρρευσαν φήμες πως η αρχική εταιρία παραγωγής τους δεν ήταν ευχαριστημένη από τα προβλεπόμενα νούμερα για την εμπορικότητα του δίσκου και για αυτό το λόγο αρνήθηκε να τον κυκλοφορήσει. Οι Nirvana διέψευσαν τις φήμες κατηγορηματικά παρόλο που δεν έμειναν ευχαριστημένοι από τον Albini, ο οποίος δεν θέλησε να κάνει περαιτέρω τροποποιήσεις στον ήχο αναγκάζοντας τη μπάντα να προσλάβει τελικά τον Scott Litt. Ο νέος παραγωγός είχε δουλέψει με τους R.E.M, και κλήθηκε να κάνει μικρές αλλαγές στον ήχο του άλμπουμ και remix στα singles «Heart-Shaped Box» και «All apologizes», δύο κομμάτια που κατά την άποψη μου είναι πραγματικοί ύμνοι.

Λίγους μήνες αργότερα, στις 8 Απριλίου 1994, η είδηση του θανάτου του frontman Kurt Cobain με άφησε ξεκρέμαστο και χωρίς ελπίδες ανανέωσης του μουσικού είδους που μόλις είχα μάθει… Θυμάμαι να πηγαίνω για ιστιοπλοΐα και στον δρόμο να έχω τα ακουστικά στα αυτιά μου και να τραγουδάω μόνος μου στον δρόμο για ατελείωτες ώρες. Ακόμη και όταν ετοίμαζα το σκαφάκι μου για να αρμενίσω, είχα τη μουσική στα αυτιά μου συνέχεια, τόσο που έφτανα σε σημείο να με κοροϊδεύουν οι φίλοι και συναθλητές μου. Ένα απόγευμα ένας παλιός τενίστας και μεγάλη μορφή του ομίλου, ο Ανδρέας, με πλησίασε και με ρώτησε:

«Τι ακούς εκεί μικρέ;»

Και γνωστός για το θράσος μου του απάντησα:

«Την καλύτερη μπάντα του κόσμου»

«Και ποια είναι αυτή παρακαλώ;» με ρώτησε.

«Οι Nirvana φυσικά» του απάντησα.

Αφού γέλασε δυνατά για αρκετή ώρα, μου θύμισε ότι η μπάντα δεν υπήρχε πια, κάτι που μισούσα να ακούω συνέχεια εκείνη την χρονιά. Ο Αντρέας συνέχισε:

«Αύριο που θα σε δω, θα σου έχω κάτι να ακούσεις και να μου πεις αν σου αρέσει, εντάξει;»

«Εντάξει αποκρίθηκα»

Η ιστορία του Grunge δε σταματά στους πρωτοπόρους Nirvana, αλλά συνεχίζεται και μάλιστα μεγαλειωδώς από πολλές, εξαιρετικές στο είδος τους μπάντες… To be continued…